من می‌گویم بیایید همه با هم اِلی را فراموش کنیم. یعنی هی با خودمان بگوییم فیلم است٬ فیلم است تا داغ این کشف و شهود دردناک از درونِ آدمی٬ دست از سر ما بر دارد.

...

توصیه۱: یا برای بار دوم "درباره‌ی الی" را نبینید یا اگر می‌خواهید دوباره ببینید باید بدانید که بار دوم تلخی فیلم از همان ابتدا یعنی از جیغ‌های داخل تونل شروع می‌شود. تمام شوخی‌ها و رقصیدن‌ها دردناک می‌شود و زمانی که تیتراژ پایانی می‌رود فکر می‌کنید جسته‌اید اما... اما این دریای لعنتی که سپیده نگاه می‌کند ته ندارد لا‌مذهب و مردمانی که گمان نکنم بتوانند چرخشان را از گِل در بیاورند.

توصیه۲: اگر می‌خواهید غصّه‌ی این روزها چند ساعتی آرامتان بگذارد بروید استخر٬ پارک‌وحش٬ موزه یا اصلاً تخته‌نرد بازی کنید. خب سینما هم می‌روید امشب شبه مهتابه و خروس‌جنگی و اینها هست. درباره‌ی الی اصلاً گزینه‌ خوبی نیست. فکر کنم بس باشد این روزها و شب‌ها و درد ها... براي ما